Joop Michels

Loopbaan Joop Michels

1952 Helmond

Tijdens zijn studie Geneeskunde was Michels intern en chirurgisch assistent in Helmond (1952 en 1953). Na het behalen van zijn artsexamen werd hij huisarts in Wagenberg, Hooge en Lage Zwaluwe (1954-1963). In zijn eerste twee huisartsjaren had hij drie kinderen met spina bifida in zijn praktijk. Hierdoor ontstond zijn belangstelling voor revalidatie. De kennis en ervaring die hij opdeed in de praktijk, kwamen ook van pas bij de zorg voor de bejaarde patiënt met meervoudige invaliditeit.

1963 Beek

Tijdens zijn studie Geneeskunde was Michels intern en chirurgisch assistent in Helmond (1952 en 1953). Na het behalen van zijn artsexamen werd hij huisarts in Wagenberg, Hooge en Lage Zwaluwe (1954-1963). In zijn eerste twee huisartsjaren had hij drie kinderen met spina bifida in zijn praktijk. Hierdoor ontstond zijn belangstelling voor revalidatie. De kennis en ervaring die hij opdeed in de praktijk, kwamen ook van pas bij de zorg voor de bejaarde patiënt met meervoudige invaliditeit.

1963 Nijmegen

Van 1963-1979 was Michels docent aan de Radboud Universiteit. Daarna werd hij de eerste hoogleraar Verpleeghuisgeneeskunde ter wereld. Hij bezette een bijzondere leerstoel, gesticht door de Stichting Joannes de Deo. Michels was een veelgevraagd spreker, met thema's als het zitten van ouderen en echtgenotes van chronische patiënten. Een aantal van zijn voordrachten is gebundeld in Over chronische zieken en bejaarden (Nijmegen, 1974). Met Paul Sporken bracht hij het boek De laatste levensfase – stervensbegeleiding, euthanasie uit (Bilthoven, 1975).

Michels heeft meerdere publicaties op zijn naam staan, met name over de bejaardenzorg, chronische zieken, terminale zorg en symptomatologie. Naar hem is de ‘Joop Michels leerstoel’ aan de Radboud Universiteit vernoemd.