Ziekte van Crohn

Onderzoek

Met een MRI (Magnetische Resonantie Imaging) maken we met een zeer sterke magneet en radiogolven afbeeldingen van uw lichaam. Van de sterke radiogolven merkt u niets. De MRI bestaat uit een buis van 1,5 meter lang en een doorsnede van 70 centimeter. De buis is van binnen verlicht en aan beide kanten open. Het te onderzoeken lichaamsgebied zit in het midden van de buis. Een radiodiagnostisch laborant voert het onderzoek uit. U kunt tijdens het onderzoek met hem praten. Hij ziet u via een camera. Een radioloog beoordeelt het resultaat.

Arbeidsgerichte zorg voor mensen met de ziekte van Crohn

De ziekte van Crohn is een chronische darmziekte. De ziekte van Crohn valt samen met de colitis ulcerosa  onder de verzamelnaam IBD. Dit is een afkorting van de Engelse naam inflammatory bowel disease (ontstekingsziekte van de darm). Er zijn momenteel ruim 90.000 mensen in Nederland met een chronische darmontsteking. Dit is ongeveer 1 op de 200 mensen. Hiervan heeft iets minder dan de helft de ziekte van Crohn.

De ziekte van Crohn heeft soms ernstige gevolgen voor het dagelijkse functioneren, en afhankelijk van de leeftijd kunnen de ziekte en behandelingen ook gevolgen hebben voor de opleiding en/of het werk. Echter blijven of weer gaan werken kan ook positief bijdragen aan het herstel.

Voor deze gevolgen op het gebied van opleiding en werk/inkomen kunt u verwezen worden naar de klinisch arbeidsgeneeskundige die werkzaam is op de IBD-poli in het Radboudumc. Zie ook de website van het IBD-team van het Radboudumc.

Vier vragen aan een patiënte

Jarenlang buikpijn, diarree, bloedverlies en vermoeidheid. In 1990 kregen de klachten van Janine Verbruggen een naam: de ziekte van Crohn. Janine gaat haar aandoening te lijf met positivisme. Het Radboudumc speelt daarin een belangrijke rol.

1 Hoe gaat u om met de ziekte van Crohn?

"Ik weiger de ziekte van Crohn de hoofdrol te laten spelen. Net als ieder ander mens wil ik de dingen doen die belangrijk voor me zijn: werken, kinderen, genieten. Nog steeds ga ik daarin soms te ver. Dan blijkt opnieuw hoe moeilijk de ziekte te accepteren is. Ik fluit mezelf niet terug. Een ander moet dat doen. Vaak zijn dat de mensen van het Radboudumc."

2 Wat betekenen artsen en verpleegkundigen voor u?

"Toen ik nog studeerde, belde mijn arts bijvoorbeeld met mijn opleiding om uit te leggen wat mijn ziekte inhield. Mede door haar telefoontje heb ik rust kunnen nemen om goed bij te tanken. Mijn arts stimuleerde me later mijn studie weer op te pakken in mijn eigen tempo. Zo heb ik uiteindelijk mijn diploma behaald. Die extra zorg is nooit betuttelend. Wat ik door onterechte gêne niet uit mezelf oppak, doen de artsen en verpleegkundigen in overleg voor mij."

3 Welke rol speelt het Radboudumc voor u?

"Het is fijn dat het Radboudumc me zoveel mogelijk een vaste behandelaar aanbiedt. In een academisch ziekenhuis is dat niet altijd mogelijk. Artsen zijn voor een bepaalde tijd aan een afdeling verbonden en vervolgen hun opleiding dan ergens anders. De verpleegkundige die me begleidt, is er al vanaf het begin. Zij is geweldig! Ze weet dat ik pas aan de bel trek als het al te laat is en reageert daarom snel en doortastend. Ze hoort meer dan wat ik zeg."

4 Hoe kijkt u terug op de periode tot nu?

"Ik ga mijn ziekte met positivisme te lijf en dat werkt door goede wisselwerking tussen mij en mijn behandelaars. De manier waarop mijn arts omging met mijn kinderwens is daar een goed voorbeeld van. Het medicijn Remicade was in die jaren nog een belemmering voor zwangerschap, maar het Radboudumc zocht naar een oplossing en inmiddels ben ik moeder van Julie."