De afgelopen jaren stond Lian verscheidende keren langs de kant van de Nijmeegse 4Daagse om een vriendin aan te moedigen. Telkens dacht de researchcoördinator van het Expertisecentrum voor Parkinson en Bewegingsstoornissen van het Radboudumc hetzelfde: 'Dit wil ik ooit doen, maar ik weet niet of ik het kan. ’Maar nadat ze vanuit Groningen naar Nijmegen verhuisde, werd ze door het enthousiasme dat de wandeltocht ieder jaar met zich meebrengt meegezogen in ‘het virus’. Een grapje tijdens een etentje met vriendinnen (‘als jij gaat lopen, doe ik het ook’) leidde uiteindelijk tot een inschrijving als debutant. Dankzij een ticket van het Radboud Fonds kon ze deze zomer écht van start – en tegelijk geld inzamelen voor onderzoek naar vrouw en parkinson.
Lopen voor meer onderzoek
Voor het bemachtigen van een ticket moest Lian een motivatiebrief schrijven, waarin ze toelichtte waarom ze voor parkinson wilde lopen. ‘In mijn werk zie ik vooral de organisatiekant van onderzoek naar parkinson, en sta ik daarom best ver af van de mensen voor wie we dit doen. Soms zie ik op onze polikliniek mensen met parkinson en dan besef ik echt wat deze ziekte betekent. Als ik door mee te lopen met de 4Daagse een steentje kan bijdragen aan onderzoek, doe ik dat graag.’
Vrouw en parkinson
Dat ze juist geld inzamelde voor onderzoek naar vrouw en parkinson maakte haar motivatie nog groter. ‘Er wordt nog steeds veel meer wetenschappelijk onderzoek gedaan mannen dan vrouwen. Dat geldt voor veel aandoeningen, ook voor parkinson. Juist daarom vind ik het belangrijk dat hier meer aandacht voor komt. Haar oorspronkelijke streefbedrag van 750 euro werd al snel gehaald. Daarna verhoogde ze het doel naar duizend euro. Uiteindelijk stond de teller op ruim 1.450 euro, en hij loopt nog door. ‘Dat had ik van tevoren echt niet verwacht.’
350 kilometer voorbereiding
Voor de 4Daagse trainde Lian maandenlang. Samen met haar vriendinnen volgde ze een wandelschema en legde ze in totaal zo'n 350 kilometer af. 'Die voorbereiding was echt nodig, maar tijdens de 4Daagse zelf was het wandelen makkelijker omdat ik zoveel afleiding had. De muziek, het publiek en de sfeer trokken me erdoorheen.'
Met gesprekken naar de finish
Onderweg maakte ze zichtbaar waarvoor ze liep. Op haar tas hing een QR-code naar haar actiepagina en het shirt voor onderzoek naar vrouwen en parkinson. Dat leverde mooie gesprekken op. ‘Mensen vroegen waarom er speciaal aandacht is voor vrouwen. Dan kon ik uitleggen dat er nog altijd een kenniskloof is en dat meer onderzoek hard nodig is.’
Het hoogtepunt? Zonder twijfel de intocht over de Via Gladiola. ‘Dat is echt magisch. Maar eigenlijk vond ik de hele sfeer bijzonder. Iedereen moedigt elkaar aan en is vrolijk. Iemand zei: Wat nou als iedereen op de wereld even zo zou zijn, dan zou de wereld heel mooi zijn. Dat gevoel neem ik zeker mee.’